PNEUMA

PNEUMA
in genere flatus, Graeca vox est, πνεῦμα. Henricus Monach. Altissiodorensis de Vita S. Germani, l. 6. p. 65.
Pneumata ventorum tempestatumque tumorem.
In specie, cantum notat, alias iubilum dicutm, quo non voces, sed vocum tonus logius cantando diducitur ac protrahitur, Hugo a S. Victore in Speculo, l. 1. c. 7. Unde alleluyae modicum est in sermone, multum in pneumate. In fine antiphonarum cani solitum, uti legimus in Statutis Cluniacens. Petri Venerabilis, c. 67. Per aphaeresin Neuma, ae, de quo sic Beletus Divin. Offic, c. 59. Hîc etiam notandum, quod semel diximus, Neuma soeminei generis absque P. accipro iubilo: pro spiritu autem Sancto dicitur Graece Pneuma, Pneumatis. Interim vox e Graeco nomine πνεῦμα omnino deducta est; unde recte quidam neuma dixerunt neutrô genere, pro Pneunia. Hinc Neumaticus, modulator dulcis. Crebrius tamen in feminio genere reperitur, atque etiam Neupma alicubi dicitur; unde forte le droit di neutme seu mortuarii. apud Britannos, Aremoricae in colas, quod Parochis pensitari solet, pro cantu Ecclesiastico, in obitu alicuius Parochiani. Quando vero cantari, quando omitti debeat Pneuma seu Neuma, ex sequentib. discimus. Ordinarius MS. Ecclesiae Rotomagensis, In hebdomade ista nullum neupma dicatur, in fine antiphonae. Udalricus Consuetud. Cluniacens. l. 1. c. 11. Post Alleluia, quaedam melodia neumatum cantatur, quod Sequentiam quidam appellant. Usus antiqui Ordinis Cisterciens. c. 56. In fine vero Responsionum et versuum; ad omnes Missas totum neuma dicatur. ad omnes dissonantias evitandas. Infra, Idem alleluia cum suo neumaete integro tractatur. Rupertus de Divinis Officits, l. 2. c. 2. Offerendae gravis et grandisonus imitatur cantus, quae neumis distenta frequentibus et suis fecunda versibus, quantumvis longâ iubilatione non valet satis ex Primere, quod signisicat. Belethus, c. 21. Nota interim, non debere in festo B. Mariae annuntiationis, sequentiam, quam etiam Prosam esse appellatam diximus, cantari, eriam causâ devotionis, nec unquam nisi canatur Alleluiae etc. A prosa tamen distingui videtur, apud Udalricum, l. 1. c. 13. Plures statuuntur ad prosam condinendam, quibus chorus per neumas respondet, etc Mstica huiusmodi cantus significatio indigitatur, apud Ordinarium laudatum l. c. Per neupma signisicatur suspiratio animae redemptae ad caelestem patriam. Alcuinum item de Div. Officiis, c. 33. Solet enim auctor Antiphonarii aut distinctione cantus, aut distinctione ordinis varium affectum monstrare Sanctorum: Sicut de Iohanne Symmysta fecit, perneumam circa intellectum verborum, sapientia et intellectus, in Responsorio. in medio Ecclesiae, et. Sed et Neumae, in Musica, dicebantur notae, quas Musicales hodie appellant: unde neumare, aft notas verbis Musicis decantandis superaddere. Anonymus Interpres Hugonis Reutlingensis Sacerdotis in Floribus Musica: Antiphonarium et Graduale collegit, dictavit et neumavit, seu notavit. Mox, Omissis elavibus et lineis, quae in neuma seu nota Musicali requiriuntur. Vide Guil. Monachum et Iohannem Mon. in libb. de Musica, laudatos Car. du Fresne Glossar. ut et supra ubi de Musicis Notis.

Hofmann J. Lexicon universale. 1698.

Look at other dictionaries:

  • pneuma — ⇒PNEUMA, subst. masc. PHILOS. [Chez les stoïciens] Principe de nature spirituelle, considéré comme un cinquième élément; p.ext., souffle vital, principe de vie. L âme est devenue tout entière louange et la fille du chant, suivant l expression de… …   Encyclopédie Universelle

  • pneumă — PNÉUMĂ s.f. (În filozofia stoicilor) Spiritul divin care animă lumea, ordonând o şi dirijând o. [pron. pne u . / cf. it. pneuma, gr., lat. pneuma – suflu]. Trimis de LauraGellner, 26.07.2005. Sursa: DN  PNÉUMĂ s. f. (la stoici) spiritul divin… …   Dicționar Român

  • pneuma — / pnɛuma/ s.m. [dal lat. tardo pneuma, gr. pnêuma soffio ] (pl. i ). 1. (teol.) [nella teologia cristiana, la terza persona della Trinità] ▶◀ Spirito Santo. 2. (med.) [iniezione praticata per introdurre aria nella cavità pleurica]… …   Enciclopedia Italiana

  • pneuma — pnèuma ž <G mn pnȅūmā> DEFINICIJA 1. fil. životni princip i pokretač sveukupne prirode, stoici su smatrali petim elementom; duh, duša 2. glazb. pov. srednjovjekovni naziv za bujni motiv u gregorijanskom pjevanju; nakon 600. naziva se i… …   Hrvatski jezični portal

  • pneuma — from Gk. pneuma “wind, breath, spirit,” from pnein to blow, to breathe, from PIE root *pneu to breathe, of imitative origin …   Etymology dictionary

  • pneuma — сущ., кол во синонимов: 2 • дух (136) • душа (59) Словарь синонимов ASIS. В.Н. Тришин. 2013 …   Словарь синонимов

  • Pneuma — (gr.), 1) Gegensatz von dem grob Körperlichen; [221] 2) bes. Hauch, Luft, Gas, ätherischer Stoff; 3) Athem, Lebenshauch; 4) so v.w. Geist; 5) ein thätiges Princip von geistiger Beschaffenheit in lebenden Wesen, s. Pneumatische Schule; 6) in den… …   Pierer's Universal-Lexikon

  • Pneuma — (griech.), Hauch, Wind, Atem; auch Seele, Geist. P. hagion, der Heilige Geist …   Meyers Großes Konversations-Lexikon

  • Pneuma — (grch.), Hauch, dann Geist; in der Kirchensprache der Heilige Geist; bei den Gnostikern der göttliche Lebenskeim in der Welt …   Kleines Konversations-Lexikon

  • Pneuma — Pneuma, griech., Luft, Athem, Seele, Geist; P.tomachen, Häretiker, welche die Kirchenlehre von dem hl. Geiste bestritten; P.tiker, eine Schule der griech. Aerzte, die ein luftartiges, geistiges Prinzip in dem menschlichen Körper annahmen, dessen… …   Herders Conversations-Lexikon

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.